Cabaret

Aanvang: 20:00 uur

Locatie: DG kerk, Bleekstraat 11 Makkum

Kosten: Leden CPM 10,00 euro, niet leden 15 euro

Opgeven via: Ticketshop of vanaf 20 februari bij Hoeksema Kapper, Kerkstraat 25 Makkum

Het Amsterdams Kleinkunst Festival komt voor de 16de keer naar Makkum. En deze keer opnieuw met 3 talentvolle cabaretiers, die meedoen aan de wedstrijd om de prestigieuze Wim Sonneveld-prijs 2025! Ook dit jaar mag het publiek zijn of haar stem laten gelden en de Makkumer Publieksprijs toekennen. De winnaar mag terugkomen met een avondvullend programma.

Daan Put
Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan

Fotografie: Anne van Zantwijk

Japanse Hoornaars, De Krullenvaar en een op hol geslagen Amygdala. Kortom: er is stront aan de knikker. Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan is een onemanshow waarin het absurde en het concrete, de kieren en de krochten, manden van beton en vlechtwerk, humor en de worsteling met het menselijke zijn hand in hand gaan.Een voorstelling waarin stand-up comedy, rap, harde baslijnen en absurde scènes elkaar met veel energie en in hoog tempo afwisselen, waardoor de toeschouwer de zaal niet anders kan verlaten dan met de gedachte: Holy shit, wat ik net heb gezien was zeer verwarrend en behoorlijk middelmatig. De show van een lifetime! 

Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan is een voorstelling over brie (klein Frans kaasje met karakter), de WNF Rangerclub, de nieuwe tuin van Marjan in Emmeloord en bovenal een jongeman die worstelt met zijn mentale gezondheid Een voorstelling over iemand die permanent in paniek is en bang  voor de buitenwereld, maar zich in werkelijkheid het minst veilig voelt voor de spoken in zijn eigen hoofd en niet weet hoe dat bespreekbaar te maken.

Over Daan Put
Daan Put is als acteur en theatermaker in opleiding aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie. Hij heeft liefde voor absurditeit, vreemd taalgebruik, grillige personages, met een kromme nek harde beats maken achter zijn laptop, de kieren en krochten van het menselijk brein, het over zichzelf schrijven de derde persoon (Gegroet!) en duursport*. In zijn werk onderzoekt hij met humor, eerlijkheid en misplaatste metaforen het onvermogen om op een gezonde manier om te kunnen gaan met de menselijke emotie. *Deze informatie is in dit werkveld zelden bruikbaar, maar ik ben ook gewoon een mens met hobbies en passies.

Hella Jet
Met nieuwe benen

Fotografie: Anne van Zantwijk

In‘Met nieuwe benen’ onderzoekt Hella Jet de impact van hersenletsel op haar leven zes jaar later. Want wat doe je als iemand een half jaar in coma niet van je zijde wijkt, maar je vijf jaar later toch niet meer genoeg voor hem blijkt te zijn? In tekst en lied bezingt ze de hartstocht, het hartzeer, het herstel en de handicap die tijdens haar terugkeer naar de ‘gezonde-mensen-wereld’ op haar pad zijn gekomen. Want hoe is het om wakker te worden in een wereld die compleet overhoop ligt door een voor jou onbekend virus? En wie de fuck zijn eigenlijk de Bankzitters? Hella Jet schuwt het in haar werk niet om ongemak en pijn recht aan te kijken. Hoe goedbedoelde hulp in de trein meer een vloek kan zijn dan een zege en hoe hard je ook probeert als ‘normaal’ gezien te worden, je beperking toch nog altijd gezien wordt vóór jou als persoon. Maar ook met nieuwe benen blijk je te kunnen leren dansen. 

Over Hella Jet
Hella Jet was achttien jaar toen al haar dromen al uitgekomen leken te zijn: aangenomen aan de opleiding muziektheater aan ArtEZ Arnhem, smoorverliefd op haar eerste grote liefde en voor het eerst uit huis en op zichzelf. Dit alles stortte spectaculair in elkaar toen ze in de kerstvakantie van haar eerste jaar werd getroffen door een zware hersenbloeding, gevolgd door een half jaar durende coma. Hella Jet is linkszijdig verlamd en daarom voor zover bekend de enige extreemrechtse deelnemer aan het AKF. Ze studeert dit jaar af in Creative Writing aangevuld met muziektheatervakken aan ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. Haar werk bestaat uit autobiografische liedjes, monologen en anekdotes die worden gekenmerkt door hun ontwapenende eerlijkheid en zorgvuldig gekozen taal. 

Jules
Wanneer ik je niet bel

Fotografie: Anne van Zantwijk

‘En bellen hè, als er iets is!’. Een lief aanbod dat je vaak genoeg hoort, maar wanneer je elkaar daarna gedag zegt, voel je onherroepelijk dat je er niet snel, of nooit, op in zal gaan. Stug loop je langer en langer rond met je eigen sores en lijkt het haast of de behoefte aan de verzachting die een ander je kan bieden misschien nooit in jou heeft bestaan. Ben je te zelfstandig geworden? Was je dat altijd al? Ben je daar alleen in?

In ‘Wanneer ik je niet bel’ onderzoekt Jules de wereld van de stilte tussen mensen die zich begeven in moeilijke momenten. In dit expressieve theatrale concert blijft geen enkel pijnpunt onbezongen: liefde, eenzaamheid, familie, het gevecht met kwetsbaarheid, niks is te gek. Met muziek die zowel streelt als schuurt probeert Jules samen met het publiek te zoeken naar een plek waarbinnen ieders gevoelens met liefde in de ogen gekeken mogen worden. Durf jij je open te stellen en je mee te laten nemen op een reis door alles wat niet wordt gezegd? Misschien durf je de volgende keer dan wel te bellen!

Over Jules
Jules studeerde in 2018 af aan Codarts Muziektheater en was na zijn afstuderen voornamelijk uitvoerend werkzaam in musicals en theaterproducties. Zijn makerschap ontstond pas in 2022. Jules werkt dan – inmiddels in een koffiebar –  als een groot gemis van zang en expressie hem begint te benauwen. In de zomer van 2025 besluit hij voor het eerst om de vloer op te gaan met eigen werk, waarmee hij ruimte probeert te creëren voor alle schurende rafelranden die we als mens dragen. Zijn muziek zoekt naar manieren om de aangeleerde afstand tussen elkaars pijn te overbruggen en waar mogelijk te verzachten.